آب در سوخت دیزل می‌تواند به شیوه‌ای متفاوت از آلودگی جامد معمولی بر سیستم سوخت تأثیر بگذارد.
درک این تفاوت‌ها می‌تواند به تکنسین‌ها کمک کند تا تشخیص دهند چه زمانی آسیب انژکتور ممکن است بخشی از یک مشکل گسترده‌تر کیفیت سوخت باشد.
آب محیط داخل سیستم سوخت را تغییر می‌دهد
سوخت دیزل به طور معمول هم انرژی و هم روانکاری را در بسیاری از اجزای سیستم سوخت فراهم می‌کند.
آب رفتار روانکاری مشابهی را ارائه نمی‌دهد.
همچنین می‌تواند به خوردگی کمک کند.
مناطق آسیب‌دیده ممکن است شامل سطوح فلزی دقیق در داخل پمپ‌ها و انژکتورها باشد.
الگوهای خرابی ممکن است توزیع شده باشند
اگر آلودگی آب کل منبع سوخت را تحت تأثیر قرار دهد، آسیب ممکن است به یک انژکتور محدود نشود.
تکنسین‌ها ممکن است نشانه‌هایی را در موارد زیر پیدا کنند:
- انژکتورهای متعدد؛
- اجزای پمپ؛
- ریل‌ها یا اتصالات؛
- محفظه‌های فیلتر.
این الگوی گسترده‌تر با خرابی انژکتور الکتریکی ایزوله شده متفاوت است.
به دنبال شواهد در بالادست باشید
بازرسی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
- نمونه سوخت؛
- محفظه فیلتر؛
- جداکننده آب؛
- وضعیت مخزن؛
- شواهد خوردگی.
هدف این است که قبل از تعویض قطعات آسیب‌دیده، مشخص شود که آیا تماس با آب رخ داده است یا خیر.
چرا یک انژکتور جدید ممکن است مشکل را حل نکند
اگر سوخت آلوده در سیستم باقی بماند، انژکتور جایگزین ممکن است بلافاصله در معرض آن قرار گیرد.
بنابراین، تعمیر ممکن است به جای فقط تعویض قطعه، به کنترل آلودگی در سطح سیستم نیاز داشته باشد.
آب را از کثیفی عمومی جدا کنید
ذرات جامد و آب هر دو می‌توانند به سیستم‌های دقیق آسیب برسانند، اما شرایط فیزیکی یکسانی ایجاد نمی‌کنند.
بنابراین، سوابق تشخیصی باید بین موارد زیر تمایز قائل شوند:
آلودگی ذرات
از
آلودگی آب
در جایی که شواهد اجازه می‌دهد.
سوالات متداول
آیا آب می‌تواند بیش از انژکتورها آسیب برساند؟
بله.
آیا تعویض فیلتر سوخت پس از آلودگی جدی آب کافی است؟
لزوماً نه.
آیا نمونه‌های سوخت باید بازرسی شوند؟
آنها می‌توانند شواهد ارزشمندی را در صورت مشکوک بودن به آلودگی ارائه دهند.
